Historia

• 1836:  Bracia Schneider przejęli odlewnie Creusot (71), będącej w trudnej sytuacji. Dwa lata później utworzyli firmę Schneider & Cie. 

• 1891: Gdy bracia Schneider wyspecjalizowali się w produkcji uzbrojenia, skierowali swe zainteresowania na powstający rynek elektrotechniczny.

• 1919: Utworzenie oddziału w Niemczech i Europie Wschodniej za pośrednictwem Europejskiej Unii Przemysłowej i Finansowej (EIFU).

W kolejnych latach firma Schneider współpracowała z Westinghouse, grupą z branży elektrycznej, liczącą się na rynku międzynarodowym. Grupa rozszerzyła zakres działalności na produkcję silników elektrycznych, wyposażenia elektrycznego dla stacji elektroenergetycznych oraz lokomotyw elektrycznych.  

• Okres powojenny: Schneider stopniowo rezygnuje z produkcji uzbrojenia i kieruje swe zainteresowanie na branżę budowlaną, hutnictwo żelaza i stali oraz branżę elektryczną. Firma została całkowicie zreorganizowana w celu dywersyfikacji i wejścia na nowe rynki.

• 1981-1997: Firma Schneider Electric nadal koncentrowała swe działania w branży elektrycznej, oddzielając je od kierunków niestrategicznych. Wyrazem tego były strategiczne przejęcia firm: Telemecanique w 1988 roku, Square D w 1991 oraz Merlin Gerin w 1992 roku.

• 1999: Stworzenie Ultra Terminal po przejęciu firmy Lexel, nr 2 w europejskiej dystrybucji. W maju 1999 nazwa Grupy została zmieniona na Schneider Electric, aby podkreślić jej specjalizację w branży elektrycznej. Grupa przyjęła strategię przyspieszonego rozwoju i konkurencyjności.   

• 2000-2009: Organiczny wzrost oraz kontynuowana polityka przejmowania firm pozwalających Schneider Electric wejść w nowe segmenty rynkowe: interfejsy użytkownik-maszyna, UPS – zasilacze awaryjne, sterowanie ruchem, sterowanie głosem (Voice Data Image), Technologie Sensorowe, Automatyzacja i systemy bezpieczeństwa budynków (Digital, Crouzet, Clipsal, MGE UPS Systems, TAC, APC, Pelco, Kavlico, Andover Controls …).

 Źródło: „Schneider, en force".
(dostępna tylko w wersji francuskiej)